ME Metalhour: COLUMN: Stephan Schultz

COLUMN: Stephan Schultz - Stream Of Passion

Hetgeen mij het meeste stoort in de hedendaagse muziekscene (wat een vreselijk woord overigens) zijn de muziekhooligans. Niet dat dat woord veel beter is dan muziekscene maar goed, bij gebrek aan beter voldoet het prima.

De muziekhooligans zijn in feite hetzelfde als de voetbalhooligans. De sport of de muziek zijn voor hen niet de eerste prioriteit. Het dient slechts als excuus voor het gebruik van geweld, vandalisme en ossengedrag (een os is een stier zonder ballen).

Vind je de band niet goed? Gooi dan het meest harde en enigszins aerodynamische voorwerp dat je kunt vinden richting de frontman of frontvrouw! Menig concert is door dat gebrek aan respect en fatsoen voortijdig beëindigd! Toch lullig als jij net je laatste hard verdiende centen hebt neergelegd voor een kaartje.

De hooligans van de muziek zijn natuurlijk ook zwaar vertegenwoordigd in de mosh pits! Begrijp me niet verkeerd. Er is niks mis met een pit. Heb zelf menig pit versterkt en regelmatig army-boots van maatje 47 met m'n wang proberen tegen te houden... Ik vind het te gek om samen met volstrekte vreemden te kicken op de klanken van mijn favoriete band. Vooral als je met z’n allen weet waar de breaks en accenten in de muziek zitten. Het is dan een soort dans op basis van gecontroleerde agressie.

Helaas zijn er dan toch altijd weer de stoere mannen die de muziek helemaal niet interessant vinden maar het haantjesgedrag des te meer (dat er weinig hennen zijn in de pit geeft een extra dimensie aan de mysterie van dit gedrag). Gasten die echt helemaal krijger gaan op zo’n moment. Hard om zich heen slaand banen ze zich een weg door de pit alsof ze vechten voor Sparta (niet de voetbalclub...) als 1 van de 300 strijders. Anger Management, denk ik dan...

Een nog slechter figuur slaan de mannen met kistjes en witte veters die in de feesttent helemaal uit hun dak gaan op de klanken van ‘Killing in the name’ van Rage Against The Machine. Iedereen mag zijn eigen mening en levensstijl hebben maar ben op z’n minst consistent.

Een van de meest extreme schades die muziekhooligans hebben aangericht was op Woodstock ’99 in het plaatsje Rome, New York. De originele gedachte van Woodstock (peace, love en music) is een mooie. Helaas wordt Woodstock ‘99 daar niet om herinnerd! Vechtpartijen, brandstichting, verkrachtingen en mishandelingen zijn de herinneringen dat het festival achter laat. Als men over Woodstock ’99 spreekt heeft men het helaas niet in eerste instantie over de muziek en al helemaal niet over peace and love.

Gelukkig is het niet allemaal zo zwart als hierboven door mij geschetst is. Gelukkig kunnen sommigen nog vredig bij elkaar komen om de muziek te vieren en er van te genieten, als luisteraar maar ook als muzikant. Daar bij hoort natuurlijk wel de regelmatig voorkomende gespannen woordenwisseling met de geluidsman over of die gitaar versterker echt niet zachter kan. Dat zijn dingen die er bij horen. Dingen die je gaat missen als ze niet meer voorkomen. Net als de zoveelste ‘ Speeluh k*t!!!’ op een gegeven moment als een soort verdraaid compliment gaat voelen...

Stephan Schultz

Links;
Stephan Schultz
Stream Of Passion
The Bad-Ass Berettas
Kidd Minus Zero
Third Half
Kim Lian
The Blues Brothers Tribute Band

donderdag 27 december 2007 - 14:11:21

Lees/Post Comment: 0 -