ME Metalhour: COLUMN: Eric Hazebroek

COLUMN: Eric Hazebroek - Stream Of Passion

2 Dagen na Sinterklaas en het is mijn beurt om een column op te pennen. Nou, over pepernoten (column van Jeffrey Revet) ga ik reeds niet meer verhalen, daar mijn wel-edele collega Jeffrey Revet dit al tot in de puntjes heeft gedaan. Dus wat dan? Misschien moet ik het toch maar gewoon over muziek hebben. Een soort van "Schoenmaker blijf bij je leest"-verhaal. Want muziek is als onderwerp altijd goed voor discussie die 9 van de 10 keer eindigt met de opmerking "Over smaak valt niet te twisten". Ik zeg maar zo... Je kan het toch proberen?...

Muziek regeert mijn leven. Al sinds mijn 11de levensjaar. Zal ik tevens snel mijn leeftijd verraden door te schrijven dat ik begonnen ben met 7" singletjes te kopen bij de Radio Modern van artiesten als Duran Duran en Golden Earring. Ja, de hoogtijdagen van de jaren 80.

Als een spons absorbeer ik sindsdien genres, artiesten en trends. Van Slayer tot Sarah McLachlan, van Carcass tot King Crimson. Niet alles natuurlijk. Het moet bij mij altijd wel iets donkers/melancholisch hebben, of mooie composities betreffen, of heftige gitaren (ben nu eenmaal gitarist). Een ziel dus. Mijn muzieksmaak kaatst dan ook tegen alle hoeken van het muzikale spectrum. Ik heb door de jaren heen menig obscuur bandje ontdekt en mijn vriendenkring ermee aangestoken. Oprechte muziek kan veel teweeg brengen en dient gehoord te worden en ik deel dit graag met anderen. Maar....

Sinds 2006 ben ik de trotse vader van een klein meisje. Vader zijn is iets geweldigs. Je kan er alle kanten mee op, maar natuurlijk moet het wel zo zijn dat je dochtertje alles leert wat goed is en het liefst dit zelf spelenderwijs ontdekt. Nog even en ze is 2 jaar oud, en het is al duidelijk dat ze zich al heel erg bewust wordt dat ze een eigen persoontje is. Dus muziek (wat al haar hele leventje veelvuldig aanwezig is) zal snel genoeg zijn sporen nalaten. Thuis kunnen papa en mama natuurlijk bepalen wat ze precies te horen krijgt. O.K., ik zal geen snoeiharde death metal op hoog volume de revue laten passeren, maar stevige rock of wat minder harde metal moet zeker kunnen. Ze reageert hier ook zeker goed op.

En dan verlies je als ouder op een gegeven moment controle. Ze gaat natuurlijk naar de crèche en naar oma, en daar wordt ze blootgesteld aan de meest commerciële vormen van "muziek" die er bestaan. Ik zie nu nog geen effecten van de hoge dosis K3, Piet Piraat en/of Kabouter Plop, en ik hoop dat ook zo te houden. Want naast dat de simpele en in mijn ogen zielloze liedjes, wordt er eveneens een scala aan producten de keel in gepropt. Artikelen met afbeeldingen van de "artiesten" in kwestie die tegen een zeer duidelijke prijs door de ouders aangeschaft dienen te worden om aan de druk van de peer-groep te kunnen voldoen. Ik moet er niet aan denken.

Op subtiele wijze proberen mama en papa nu het kleine meisje afzijdig te houden van deze inhoudsloze geluidsproducten door haar maar zo vaak mogelijk bloot te stellen aan "hoogwaardige" muzikale uitspattingen van een veelvoud aan bands, zangers en zangeressen. Het zou mij niet zo veel kunnen schelen als ze over een paar jaar een duidelijke voorkeur van muziek heeft die misschien zelfs enigszins afwijkt van de onze (graag zelfs), zolang ze maar het onderscheid weet tussen producten en emotionele muzikale expressie. Ze zeggen dat ouderschap zwaar is, en op dit soort vlakken zal ik ze ook zeker gelijk geven. Je blijft ten slotte altijd hopen dat je kind de juiste keuzes maakt. En het enige wat papa en mama hierin kunnen bijdragen is een subtiele doch duidelijke begeleiding door muziekland. Laten we hopen dat de komende jaren het "gewenste resultaat" zullen opleveren....want behaalde resultaten uit het verleden geven geen garantie voor de toekomst.

Eric Hazebroek

Links;
Stream Of Passion
The Saturnine
Trisomy

woensdag 19 december 2007 - 13:25:02

Lees/Post Comment: 2 -