REVIEW :: Wacken Open Air 2009 Zoals in de Zwarte Cross review te lezen viel, hebben we tegenwoordig bij ME allemaal een dikke lease bak onder onze metalen bips. Draaakje en ik, Pimbolinovich, zijn op 26 juli vertrokken naar Duitsland in een... Aston Martin Rapide! Kei mooie, maar vooral snelle bak! Je vraagt je natuurlijk af wat we, naast de niet bestaande maximumsnelheid dik overschrijden op de Duitse autobahn, nog meer gingen doen. Na een korte vakantie in Berlijn, hebben we Wacken Open Air bezocht. Voor zowel Draaakje, mij als het festival een jubileum editie. Enfin, zonder nog meer gebral hier de review van Wacken Open Air 2009!
De korte vakantie in Berlijn was overigens dik geslaagd. Op de foto met de paus bij Madame Tussauds, met oude Nederlandse vrouwtjes in de rij staan voor Sea Life en in de volle zon langs de meest besproken muur ter wereld lopen. Erg leuk, indrukwekkend en als de eigenaar van ME Metalhour betaalt is het natuurlijk helemaal fantastisch. Met de nodige kilometers alvast gelopen stappen we op 30 juli rond een uur of 9 's ochtends in de auto, onderweg naar hét metal festival. In plaats van elk uur even stoppen en een sigaretje te roken (en ondertussen bij te komen van de rit tot dusver) hebben we het geheel in twee delen gereden. Dit heeft overigens wel veel goed gedaan voor de aankomsttijd. Nog voor twee uur 's middags stond de tent. Overigens moesten we niet veel eerder aangekomen zijn, want bij het ophalen van de kaarten kwam me er toch een lading water uit de lucht vallen...!
Zoals je misschien wel hebt opgemerkt hebben we redelijk bewust de pre-party overgeslagen. Dit heeft eigenlijk een dubbele oorzaak. Ten eerste is drie dagen door de modder slenteren dodelijk vermoeiend. Het is niet erg om te doen, in tegendeel! Maar víer dagen door diezelfde drek rennen is me net iets teveel. Noem me oud, noem me zwak, maar ik blijf bij m'n standpunt. Als tweede reden, en daar kun je me niet op afrekenen, is dat we pas vanaf donderdag de perscamping kunnen betreden. Dat is een klein nadeeltje aan perstickets. Draaakje ging dit jaar voor de 3e en ik voor de 5e keer naar Wacken. Dit jaar was het festival jarig, de 20e editie zou namelijk los gaan barsten. Kon niet mis dus!
Op naar de bands op de eerste echte dag, de donderdag. Skyline opent met een lading special guests. Skyline speelde ook op de allereerste editie van Wacken Open Air in 1990. Niet heel verwonderlijk speelt organisator Thomas Jensen in die band. Met een peuk in z'n bek stond ie lekker op z'n gitaar te pielen terwijl er gasten als Doro bij hem het podium opklommen. Tsja, zo super interessant was het nou eigenlijk ook weer niet om te blijven bekijken. Dus, metal als we zijn, gingen we pleite en eens kijken hoe het met mijn favoriete hamburger stond. Tot mijn grote schrik was de Wiki-burger stand weg. De organisatie had een aantal dingen veranderd aan het standje. De kraam met de Viking er bovenop (foto) is vervangen door een marktkraampje met drie man erin die het wel naar hun zin hadden om slechte namaak Wiki-burgers in razendtempo voor vijf euro te verkopen. Het verschil met eerst? De mensen waren chagrijnig, het duurde een eeuwigheid voor je een Wiki-burger kreeg, ze koste drie euro en waren goddelijk. Tsja, dikke winst voor de organisatie dus. Ze waren nog steeds wel lekker, maar niks komt in de buurt van een echte. Zware teleurstelling en na een traantje weggepinkt te hebben zijn we ook maar een softijsje gaan halen. Ja je leest het goed, een softijsje. Met discodip wel te verstaan. Is dat metal of wat!?
Op de Black Stage stonden daarna Schandmaul en Der W. Een beetje jammer, maar begrijpelijk. Ook lelijke muziek moet een plekje hebben en er is in het verleden al genoeg geweerd uit Duitsland laten we maar zeggen. Tussendoor nog eventjes Drone meegepakt in de W.E.T.-stage. In 2006 wonnen de heren de Metal Battle met hun thrash metal. Sindsdien zijn er naar mijn mening nog geen bands geweest die een gelijkwaardig of steviger product neergezet hebben dan zij. Nog steeds actief als altijd en de tent stond afgeladen vol, helemaal toen het buiten begon te regenen! Afsluiter op de Black Stage was overigens Running Wild. In Nederland schijnen ze niet echt bekend te zijn maar zo onbekend als ze hier zijn, zo bekend zijn ze in Duitsland. Althans, dat werd mij zo verteld en ik kan niet zeggen dat het niet klopte. Er stond veel publiek, en ik kende er zelf nul komma niks van. Soms loont het dus om meer huiswerk te doen. Al kan ik niet zeggen dat ik me verveeld heb terwijl Running Wild speelde. Ik heb heerlijk aan de Red Bull met wodka gezeten. Ook meteen maar even Red Bull met Jägermeister geprobeerd, niks mis mee als je de prijs (zes euro per 0,4L) en de hoeveelheid drank buiten beschouwing laat. Als afsluiter voor vanavond qua acts staat Heaven & Hell op het schema. Ik ging er wat sceptisch staan en zo ging ik ook weer weg. Ja, Dio en z'n vriendjes kunnen entertainen en nee, het sloeg niet echt aan. Na wat nummers ben ik dus weer achter de schermen gedoken om mijn lever aan het werk te zetten.
Dag twee, vrijdag 31 juli, is aangebroken. Vandaag staan op het must-see lijstje onder andere, Reason to Kill (de Nederlandse inzending voor de 2009-editie van de Metal Battle), Epica, In Flames, Motörhead, Hammerfall, DragonForce en Amon Amarth. Zoals elk jaar is het lijstje wat ik wil zien véél langer dan het lijstje met wat ik uiteindelijk ook echt heb gezien. Er is teveel te zien en af en toe moet er ook gegeten, gedronken, gebarbecued, gedronken, gekletst en nog maar eens wat gedronken worden. Na de nodige kopjes koffie met een donut, kopjes thee met een heerlijke chocolade muffin en om af te vullen wat frietjes met een klodder mayonaise zijn we het terrein verder gaan verkennen. Zo zagen we Ramma Gay Gamma Ray op de True Metal Stage wat niet bijster interessant was. Eigenlijk wilden we graag Walls Of Jericho zien die, hoe kan het ook anders, het terrein naar z'n grootje hielp door een enorme pit te veroorzaken. Maar vet was het wel, dus dan maakt het niet uit, toch? Over het terrein gesproken, dat viel dit jaar allemaal best wel mee. Misschien was ik iets minder geschokt dan de vier jaar hiervoor en leek het daarom zo. Al schrijvend ga ik in mijn hoofd nog eens terug naar het festival en nee, eigenlijk viel het níet mee. Bij de toiletten op de perscamping lag een dikke laag modder. 's Ochtends sprong je eromheen, 's avonds liep je gewoon naar het hek ernaast om niet het risico te nemen dat je met je gezicht in de modder belandt. Of we nog vastgestaan hebben in de drek toen we naar huis gingen, lees je straks.
Bijna tijd voor DragonForce en aansluitend Hammerfall, maar eerst even snel eten! Althans... dat dachten we! De barbecue stond al bijna aan toen we bedachten dat de worstjes nog zoek waren. Alle tassen zijn wel drie keer ondersteboven gehaald, maar geen worstjes te vinden. Nog een vierde keer zoeken. Nee, nog steeds niets. Op naar de winkel? Op naar de winkel! Had ik me zo voorgenomen om voor het eerst in vijf jaar Wacken níet naar het dorpje te strompelen, moet het alsnog! Ik moet niks, maar we wilden wel graag barbecueën. Je bent in Duitsland of je bent niet in Duitsland hé! In de volle zon zijn we dus alsnog richting de Edeka gelopen, met in mijn achterhoofd dat het buurtsupertje al twee dagen geplunderd wordt door hongerige metalheads. Het risico dat we dus de hond in de pot zouden vinden was groots aanwezig. Naast die gedachten in mijn achterhoofd, hoorde ik nog iets. "So far away we wait for the day. For the lives all so wasted and gone. We feel the pain of a lifetime lost in a thousand days. Through the fire and the flames we carry on." DragonForce is bezig! Teruglopen zou geen nut hebben, dan hebben we helemaal geen barbecue vanavond. De enige optie die stond was dus simpelweg doorlopen en hopen dat we op tijd terug waren, gegeten hadden en dan in ieder geval Hammerfall nog te kunnen zien. Aangekomen bij de winkel was er geen rij voor de ingang te zien. Zijn we te laat? Bij het betreden van de zaak zagen we dat hier duidelijk is gevochten om de laatste biefstuk, het laatste kratje bier en wat niet meer. Wat níet meer was in ieder geval de groente en fruit. Die lagen nog in grote getale te wachten op een potentiële koper die deze dagen niet zou gaan komen. Voor de nodige pitamientjes maar een komkommer meegenomen. Met een hoop hulp van een aantal Duitsers hebben we uiteindelijk gevonden dat die dingen niet per gram, maar per stuk gaan. Weer tien minuten kwijt en DragonForce wacht nergens op, zelfs niet op mij! Het laatste speklapje en een ijsje voor de terugweg werden nog gekocht .
Wegwerpbarbecues werken nooit mee. Als je ze vertelt dat dit écht hun allerlaatste kans is om het vlees te verwarmen, weigeren ze nog steeds. Vanaf het hoofdterrein hoorde je volop "Hearts on fire, hearts on fire! Burning, burning with desire!" meegezongen worden. Wederom een band van m'n must-see lijstje gemist! Ondertussen zijn we met de barbecue gestopt en hebben we een grilletje uit de auto gepakt die het vlees in een paar minuten warm had, waar de barbecue na een half uur nog steeds niet deed. Klaar met eten, DragonForce én Hammerfall gemist.. tijd om iets te gaan doen om de tegenslagen te verwerken. Red Bull met wodka en voor de sier een beker Sprite om niet uit te drogen. Op de schermen in de perstent was te zien dat er slechts één iemand bij Bullet For My Valentine stond te kijken, te headbangen en met zichzelf aan het moshen was. Geeft niet Michiel, iedereen heeft mindere kanten!  Motörhead was wat saai vanavond. Naar mijn mening is elke show hetzelfde en die twee pukkels links en twee kraters rechts heb ik inmiddels ook wel weer gezien. Dus weer aan de Red Bull met vodka, wat een zwaar leventje leidt ik toch hè. Het glas is leeg en met een kopje thee voor Draaakje en een nieuwe Red Bull met wodka voor mij lopen we naar de Party Stage. Nee, we gaan niet naar In Flames zoals de rest doet. We zijn immers allemaal alto's hier dus dat moet kunnen. Onderweg komen we nog een bitch eerste klas tegen die redelijk bewust tegen mijn hand met thee aan slaat. Kijkt ze eerst wat voor soort drank ik in m'n hand heb en dan gaat ze blêren dat het pijn doet. Niet zij maar ík was de gene die pijn leed, kokend hete thee over je klauwen gesmeten krijgen doet pijn. Tegen diezelfde klauw aanslaan en een druppel kokend hete thee vangen is je eigen schuld. Enfin, met plakkerige en pijnlijke handen kwam we aan bij de Party Stage. Epica stond op het punt te beginnen. Een leuke show, niks mis mee. Alleen stond er een veel en veel groter publiek bij In Flames dat tegelijkertijd op de Black Metal Stage stond te spelen. Het publiek was niet enorm bij Epica en dat leek de band ook door te hebben. De set was goed zoals ik zei, maar voor een gig op Wacken Open Air mag het wel iets meer vlammen. Dit was geen sollicitatie naar een gig op één van de hoofdpodia. Met weer een beker Red Bull met wodka hebben we de avond goed afgesloten.
Dag drie begon goed, het kopje koffie verkeerd voor mij en een kopje thee voor Draaakje waren weer lekker. Als ontbijt kozen we voor een lekker zout frietje met weer een klodder mayonaise, heerlijk! Topper voor vanavond zou Gwar gaan worden. Lordi, maar dan behoorlijk seksistisch en nog iets verder over de top. Wat willen we nog meer zien vandaag. Kampfar, Testament, In Extremo, Machine Head, Pain, Korpiklaani en natuurlijk Turisas. Ik hoef niet nog eens te vertellen dat de helft niet gezien is door gezelligheid met anderen en werken. Ja je leest het goed, wij werken op Wacken Open Air! Zo kregen we een persconferentie van Kamelot te zien. Man wat een aanfluiting was dat! Zanger Roy Khan liep met z'n koffertje op wieltjes over het persterrein en een ontzettend koele zonnebril op z'n hoofd. Gitarist Thomas Youngblood zat er met zijn nog koelere zonnebril naast. Wat kregen we te horen vandaag? Dat was de vraag die iedereen in de perstent zich af vroeg. Eigenlijk helemaal niets! De opkomst was matig, de aanwezigen waren fans en niemand had een vraag voorbereid. Er werden twee grote posters met de tourdata voor het nieuwe album opgehangen, de heren gingen op hun plek zitten en de persconferentie was begonnen. Over het album wilde ze niets zeggen, over de tour was niets meer te zeggen en eigenlijk wilden de heren terug naar de studio. "Toevallig waren ze in Duitsland voor opnames" werd er verteld. We hebben zelf ondervonden dat Duitsland erg groot is dus of ze in de buurt waren was een tweede punt. De organisatie van Wacken Open Air is ICS Festival Service. Dat bedrijfje valt onder dezelfde tak als Armageddon Records, Wacken Records en nog veel meer. ICS doet ook de boeking en management van een hoop artiesten, waaronder Doro, Engel, Ensiferum, Maroon, Orphaned Land, Saxon en... Kamelot! Het was dus eigenlijk simpelweg eigen belang dat Kamelot daar hun tour kwam promoten. Kamelot zit momenteel zonder platenmaatschappij. Naar eigen zeggen heeft het niks te maken met de problemen bij SPV, maar liep het contract af en was er niets aan de hand. Wie er geïnteresseerd zijn in Kamelot werd niet genoemd, maar wel dat er een zogenoemd 'major-label' tussen zit. Even in het kort; er zijn momenteel vier majors in de wereld namelijk Warner Music Group, EMI, Sony Music Entertainment en Universal Music Group. Die vier hebben ruim 70% van de wereld muziek markt in handen. Dit betekend dat als een band daar getekend staat, ze niet echt zorgen hoeven te maken over bijvoorbeeld de verkrijgbaarheid van de schijfjes. Eén van die vier heeft Kamelot dus benaderd, al moesten ze nog maar zien of het echt een interessant aanbod is.
Na nog een Sprite (het was warm in de tent, dan is alcohol niet altijd handig) begon de persconferentie van de organisatie van Wacken. We waren bijna te laat maar het Duitse gebral van de burgemeester scheen niet interessant te zijn dus we hebben niks gemist denk ik. We kregen te horen dat er voor het eerst in de Wacken geschiedenis een georganiseerde bende bezig is geweest met het leegroven van tenten op de camping. Met hulp van de bezoekers en politie zijn er vijf Roemenen aangehouden. Organisator Thomas Jensen vertelde dat hij serieus twijfelde of ze niet boven de ingang gehangen moesten worden, als tegenactie. Of de vijf ook daadwerkelijk buit hebben gemaakt werd niet gemeld. Gezien het feit dat er niks meer over te horen is geweest, zal betekenen dat de bezittingen weer terug naar de rechtmatige eigenaren zijn gegaan. Volgende punt op de agenda in de persconferentie was de Mexicaanse griep. Wat gaan ze doen als er iemand met Mexicaanse griep op het festival rond loopt en als een lopend vuurtje de 75.000 aanwezige metalheads besmet? Er werd grootschalig uitgezocht waar zieken eventueel naar vervoerd konden worden indien er een uitbraak zou zijn. Jensen gaf aan hun bezoekers niet zomaar naar een ziekenhuis te willen sturen als ze verschijnselen toonden. "Je bent op Wacken en je blijft op Wacken, we gaan je niet uit het festival plukken" Testen konden dus meestal op het festival (backstage bij het Rode Kruis) gedaan worden. Vijf mensen zijn alsnog naar het ziekenhuis gebracht voor verdere testen. Uiteindelijk is er niemand positief getest en heeft Wacken Open Air de Mexicaanse griep overleefd. Er werd een hoop aandacht aan besteed wat me op dat moment ietwat overdreven leek. Maar wat als het wel gebeurd was? Dan hadden we misschien nu met 75.000 anderen nog steeds in Wacken gezeten om massa-besmetting te voorkomen.
Volgende persconferentie: de winnaar van de Wacken Metal Battle wordt zo meteen bekend gemaakt! Hoewel ik heel erg hard twijfel of ik niet liever Pain zie, blijf ik toch zitten. Wie weet wint Nederland nu wel een keertje. Zoals eerder in deze review vermeld ben ik van mening dat na de winnaar van 2006, het Noord-Duitse Drone, geen kwalitatief sterke bands meer hebben gewonnen. De afgelopen dagen heb ik al een aantal mensen voorbij zien komen waar ik een vermoeden bij had dat ze deelnemers van de competitie waren. Ze zijn vaak jong, hebben nog geen grote shows gedaan en zeker op de dag van de bekendmaking zijn ze behoorlijk gespannen. Zo zagen we na de Wacken persconferentie een aantal broekies alvast een plekje zoeken voor de bekendmaking. Spiegelbarstend lelijk en bier drinkend alsof ze pas twaalf zijn, overduidelijk Wacken Metal Battle deelnemers. Een medewerker van het festival hield z'n praatje maar was duidelijk bijzonder pissed over twee dingen. De Chinese inzending kregen de visa niet voor elkaar en op die manier kun je niet zo'n end van huis natuurlijk. Hij vond het erg jammer omdat ze wel goed speelden en de overheid hun kans op succes blokkeerde. Het tweede puntje wekte ook bij anderen in de tent woede op. De inzending van Finland had toch niet zo'n zin om zo ver te rijden voor een gig op Wacken met de kans op een platencontract en endorsements. Hij betreurde het feit dat ze hun kans zelf liet schieten maar meer voor de andere deelnemers uit Finland die wel heel hard hebben gestreden en dolgraag naar Duitsland zouden reizen. Dus veilig achter mijn computertje zeg ik: fuck de Finnen van Napoleon Skullfukk! De winnaar van vorig jaar mocht nog even een nummertje spelen, The Fading uit Israël dus. Ze waren bijzonder blij met hun debuut plaat, kan me voorstellen, maar ze voelden zich al heel wat en dat vond ik ietsje overdreven. Overigens nog een leuk detail over die Israëlieten. Vorig jaar sprak ik hun nog voor ze gewonnen hadden. Wist ik veel dat ze mee deden met de Metal Battle. Ik vroeg of het niet zwaar was om in een land te wonen waar een constante oorlogsdreiging hangt. Waarop meneer bijna van z'n stoel los kwam en me even vertelde dat er wel meer is dan oorlog in Israël. Zijn vriendin reageerde een stuk rustiger daarop en vond zijn reactie ook ietwat overdreven. Ik vertelde nog dat we hier in het nieuws eigenlijk niks anders uit die regio hoorde maar ook dat maakte 'm niet gelukkiger. Niet mijn probleem, hij stikt er maar in.  Tijd voor de winnaar dan maar. Weet je nog die spiegelbarstend lelijke jochies? Die kwamen uit Spanje, speelde in de band Crysys en raad eens wie er won. Nee, nog steeds geen kwaliteitsbands dus. Erg jammer, want het kan dus wel. De naam alleen al; Crysys! Een band naar een spelletje noemen en één letter vervangen. Nou waren er wel slechtere namen dit jaar. Zo stond er in het programmaboekje dat er zaterdag tussen 12.00 en 12.25 niks zou spelen. Nog eens kijken leerde ons dat de band simpelweg 'None' heette. België had de band Leave Scars uitgezonden en Luxemburg deed mee met de band Scarred. Zo had je nog een voorbeeld, Furion en Ferium. Bandnamen verzinnen zal pittig zijn, maar dit maakt wel duidelijk dat er weinig te kiezen valt anno 2009.
Pain gemist dus, erg jammer want ik was wel benieuwd. Zeker nadat Piet X in februari een verslag van de gig in de Mezz te Breda heeft geplaatst. Niks aan te doen, nu snel even eten en al etend In Extremo kijken. Leuke show, niks mis mee maar ook niet bijzonder naar mijn mening. Ik ben dan ook geen superfan en dat zal vast bijdrage aan het oordeel. Omdat we waarschijnlijk een aantal mensen voorlopig even niet meer zien na Wacken, besluiten we om onder het genot van een goed drankje (raad maar welk drankje!) eens bij te praten. Dit liep echter ietsje uit met als gevolg dat we bijna Gwar misliepen. Net op tijd stonden we klaar voor ze begonnen. Een pop, een neger om precies te zijn, kwam vertellen dat het maar belachelijk was dat we allemaal samenkwamen op Wacken voor Gwar en ondertussen alles vervuilden. Waarop na enige tijd de band op kwam, die pop z'n kop afhakte en begonnen te spelen. Uit de romp van de pop kwam een lading bloed gespoten wat na het nummer nog niet op was. Ongeveer de gehele set ging zo en met slechte Amerikaanse humor werd de show gespeeld. Erg jammer want het leek me echt leuk om te zien. Lordi was vorig jaar boeiend om te zien, Gwar liet me weer terug gaan naar de bar om mijn glas te vullen en extra gezelschap te verzamelen om niet in slaap te vallen.
Al met al een super Wacken. Hoewel niks en niemand mijn eerste keer Wacken, in 2005, zal overtreffen was dit een goede nummer twee. Het weer was goed, de bands waren redelijk, de Red Bull met wodka was weer erg lekker maar de Wiki burgers waren niet meer wat ze waren. Jammer, maar zoals ik zei heb ik me alsnog prima vermaakt. Ik heb weinig aan te merken op het festival en met het jaar wordt alles steeds beter geregeld. Volgend jaar zullen we zeker weer op Wacken aanwezig zijn en daar hebben zowel Draaakje als ik nu al zin in.
Links;
Wacken Open Air
Metaltix
REVIEW :: Wacken Open Air 2007
REVIEW :: Wacken Open Air 2008 zondag 23 augustus 2009 - 21:06:21  Lees/Post Comment: 1 - 
|
