| |
REVIEW :: Metalfestival Sittard 2008 - Fenix, Sittard Via ME kreeg ik enkele maanden geleden de vraag of ik een festivalletje in Fenix te Sittard wou gaan bekijken. Aangezien ik bijna om de hoek woon hoef ik hier natuurlijk niet lang over te denken. Ja, natuurlijk ga ik.
- Buy your Carach Angren music online at CarachAngren.com! -
Bij mijn binnenkomst was de eerste band aan het beginnen: “Niu Heimar”. Op het podium staat een erg jonge band die pas vanaf de zomer bestaat. Dit is dan ook hun eerste optreden. Het is duidelijk dat de band nog zoekende is naar een stijl maar ook naar samenhang en samenspel. Aangezien dit hun debuutoptreden is zal ik niet te kritisch zijn. De band heeft duidelijk nog veel te leren. Er zitten vrij veel ideeën in van Children of Bodom. Het geheel is verre van vlekkeloos maar gezien de leeftijd van de bandleden heeft het nog tijd om te groeien.
Nu was het de beurt aan “Thy Final Pain”. Dit uit Duitsland afkomstige viertal heeft duidelijk meer ervaring. De band laat zien dat ze een verdomd strakke show kunnen neerzetten. Ritmisch is het allemaal wel in orde, zelf mis ik melodie in de nummers. De zang is erg monotoon evenals de ondersteunende gitaren. Alles is gewoon erg zwaar en de wat meer melodische stukken komen door de zware begeleiding niet uit de verf. Jammer eigenlijk, want hier staat wel een goede band.
Hierna is het tijd voor “State:Chaos”. Een band die ik al vaker gezien heb en waar ik wel van onder de indruk ben. Wat kan ik over de band vertellen. Het vijftal met Rene Rokx (ex-Callenish Circle, ex-Stromrider) in de gelederen maakt een mix van oude thrash en moderne Death metal met een vleugje Gothenburg stijl erdoorheen. Het geheel is erg strak uitgevoerd en wordt aangevuld met een zeer overtuigende solo-gitarist. Een heerlijke agressieve zang maakt het plaatje compleet. De band weet ook het aanwezige publiek aardig mee te krijgen met hun uitstekende show.
Na State:Chaos zou Carach Angren gaan spelen. Bij het zien van de schmink zou je nog even kunnen denken dat we hier met een Kiss-coverband te maken hebben maar de vlag (met een logo die op een boom leek in de winter) verraad heel iets anders. Ik ben even blijven wachten om te zien of mijn vermoeden klopte maar na enkele maten was ik er wel van overtuigd dat dit absoluut niet mijn muziek was. Black Metal, voor mij dus tijd om wat te gaan eten.
Na het verorberen van een heerlijke kip-shoarma schotel met natuurlijk veel te veel knoflooksaus werd het tijd om de volgende band te gaan kijken. “Ceremony of Opposites” stond al op de planken toen we terug kwamen. Mij is het verhaal ter ore gekomen dat de band al een maand of 3 niet meer gespeeld heeft door een blessure van de bassiste en dit de comeback zou zijn. De band speelt recht-toe-recht-aan Death Metal, waar niet veel meer van te maken valt. Het optreden was verre van vlekkeloos, er werden veel fouten gemaakt en het zag er allemaal wat klungelig uit. Laten we de band het voordeel van de twijfel gunnen en zeggen dat dit echt aan de break te wijten is.
Hierna is het aan de jongelingen van “Arkngthand” (hoeveel medeklinkers kun je achter elkaar plakken?) om te laten zien dat ze hier terecht om dit tijdstip spelen (het is ondertussen een uur of 10). De band weet me altijd wel te amuseren met hun jeugdige enthousiasme. Dit slaat ook meteen over op het aanwezige publiek wat alle nummers uit volle borst meezingt. Doordat ik de band ondertussen vaker gezien heb is het verrassingselement (vnl. de muzikale richting) voor mij een beetje weg, helaas. De eerste keer dat ik ze zag verbaasde ik me over het feit dat de band een richting heeft gekozen die ik meteen link aan de oude helden van Iron Maiden. Natuurlijk werken deze gitaarmelodieën erg aanstekelijk en dat maakt het nog steeds een feest om de band aan het werk te zien.
Helaas werd het nu erg laat en dit merkte je toch wel aan het publiek, de laatste band “the New Dominion” speelde voor een nagenoeg lege zaal. De band heeft me in april al aardig weten te overtuigen met hun optreden in de bosuil tijdens de finale van de WOA metal battle en dat doen ze nu weer. De enkele toeschouwers die nog zijn blijven hangen genieten duidelijk van hetgeen de band laat zien en horen. Een leuke mix tussen allerlei stijlen van Death Metal, met hier en daar wat andere invloeden. Melodische stukken op zijn tijd waardoor het geheel afwisselend genoeg is om de aandacht vast te houden. Ondanks de lege zaal geeft de band op het podium ook alles om er een leuke show van te maken. Wederom hulde.
Links;
Metalizer Bookings
- Buy your Carach Angren music online at CarachAngren.com! -
PimbolinovichonSunday 23 November 2008 - 13:44:40  Read/Post Comment: 0
| |
|
| |
Alles op deze website draagt © ME Metalhour 2007 - 2012.
Zonder toestemming mag er niks van deze pagina voor potentiële commercie gebruikt worden.
ME Corpse is niet aansprakelijk te stellen voor acties van bezoekers. ('Notice & Takedown' policy!)
This website is by far best viewed with Mozilla Firefox.
